Zarozumiałość
ZAROZUMIAŁOŚĆ
Są ludzie, którzy swego lekkomyślnego ducha uważają za odwagę i męstwo. Niepotrzebnie wystawiają się na różnego rodzaju niebezpieczeństwa, dając tym samym przystęp pokusom, przed którymi jedynie cud Boży może ich ochronić i mogli pozostać nietknięci i niesplamieni. Gdy szatan zażądał od Zbawiciela, by skoczył ze szczytu świątyni, Chrystus zdecydowanie odparł pokusę. Szatan powołał się nawet na obietnicę Bożą, dającą porękę bezpieczeństwa, chcąc, by Jezus, oparłszy się na niej, nie obawiał się rzucić się w dół. Jezus odparł pokusę słowami Pisma: Napisane jest również: Nie będziesz kusił Pana, Boga twego (Mat. 4, 7). Jedyna bezpieczna droga dla chrześcijan, to odparcie wroga Słowem Bożym. Szatan nalega na ludzi, aby szli tam, dokąd ich Bóg nie posyła, a przy tym, aby usprawiedliwiali jego [szatana] podszepty, posługując się Pismem Świętym.
Cenne obietnice Boże nie zostały dane człowiekowi po to, by popierać jego zarozumiałość, gdy niepotrzebnie naraża się na niebezpieczeństwo. Pan wymaga od nas, abyśmy z pokorą, uzależnili się od Jego Opatrzności. Wiem Panie, że droga człowieka nie od niego zależy i że nikt, gdy idzie sam, nie kieruje swoim krokiem (Jer. 10, 23). W Bogu jest nasza pomyślność i nasze życie. Nic nie może być pomyślnie dokonane bez woli i błogosławieństw Bożych. On wyciąga Swą dłoń, by darzyć nas błogosławieństwem i pomyślnością, ale może też odwrócić się od nas. Powierz Panu drogę swoją, zaufaj mu, a On wszystko dobrze uczyni (Ps. 37, 5). Pan żąda od nas, jako od Swoich dzieci, abyśmy konsekwentnie kształtowali chrześcijański charakter. Powinniśmy ćwiczyć się w roztropności, ostrożności i pokorze oraz rozważnie podchodzić do tego, co nas otacza. W żadnym przypadku nie wolno nam wyrzekać się zasad Bożych.
Jedynym naszym bezpieczeństwem jest nie dawanie miejsca diabłu, ponieważ jego sugestie i zamiary zawsze zmierzają do szkodzenia nam, i do nie poleganiu na Bogu. Diabeł przemienia się w anioła światłości, aby przez specjalne pokusy mógł przeprowadzić swoje zamysły w taki sposób, abyśmy nie zauważyli jego niegodziwych forteli. Im bardziej mu się poddajemy, tym potężniej będzie nas oszukiwał. Niebezpieczne jest wdawanie się z nim w polemikę czy w układy. Za każde ustępstwo wobec naszego wroga, będzie on żądał większych ustępstw. Naszym jedynym zabezpieczeniem jest zdecydowane odrzucenie już pierwszych oznak zarozumiałości. Bóg, przez zasługi Chrystusa udzielił nam wystarczającej łaski, aby oprzeć się szatanowi, i co więcej -- zwyciężyć. Odpór przyniesie sukces. dajcie odpór diabłu, a uciecze od was (Jak. 4, 7. BG). Odpór musi być mocny i zdecydowany. Utracimy wszystko, co zyskaliśmy do tej pory, jeśli sprzeciwimy się tylko dziś, aby ulec jutro.
Znaczenie pracy kobiety
Grzechem obecnego stulecia jest lekceważenie wyraźnych przykazań Boga. Potęga wpływu w kierunku zła jest bardzo wielka. Ewa miała wszystko, co tylko zapragnęła. Niczego nie brakowało jej do szczęścia, ale niepohamowany apetyt pożądał owocu tego jedynego drzewa, z którego Bóg zakazał spożywać. Ewa nie miała absolutnie żadnej potrzeby spożycia owocu z drzewa wiadomości dobrego i złego, ale pozwoliła własnej pożądliwości i ciekawości zapanować nad rozsądkiem. Była doskonale szczęśliwa w swym rajskim domu u boku Adama, lecz podobnie, jak współczesne, niespokojne Ewy, schlebiało jej to, iż jest jeszcze wyższa sfera niż ta, którą Bóg dla niej przeznaczył. Usiłując się wspiąć wyżej, ponad swą naturalną pozycję, spadła znacznie niżej. Z całą pewnością taki sam będzie nieuchronny rezultat postępowania cór Ewy dzisiejszej generacji, o ile zgodnie z planem Bożym ochotnie nie wezmą się do swych codziennych obowiązków.
Kobieta ma do spełnienia ważniejsze i donioślejsze zadanie, niż te wynikające z zakresu obowiązków króla zasiadającego na tronie. Kobiety są w stanie wpływać na uczucia dzieci i kształtować ich charaktery, skutkiem czego, dzieci, będą mogły wyrosnąć na użytecznych ludzi w świecie, i będą mogły zwać się synami i córkami Bożymi. Czas, jaki ma kobieta jest zbyt cenny, aby trwonić go na zbędne zajęcia lub na tanecznych parkietach. Na tym świecie pełnym nędzy i cierpienia, należy spełniać ważne i konieczne zadanie, a nie marnować cennych chwil na strojenie się i wystawność. Córy niebiańskiego Króla, członkinie królewskiej rodziny powinne zdawać sobie sprawę z odpowiedzialności wyższego życia, ściślejszego związania się z niebiosami i zgodnej współpracy ze Zbawicielem świata. Te, które podjęły się tej pracy, nie znajdą upodobania w modzie i głupstwach absorbujących umysł i uczucia kobiety w dniach ostatecznych. Jeżeli rzeczywiście są córkami Boga, to będą też posiadaczkami natury Bożej. Gdy ujrzą niszczące wpływy w społeczeństwie, ogarnie je najgłębsze uczucie litości i współczucia, takiego, jakie ogarnęło niegdyś Zbawiciela. Będą miały to samo współczucie, co Chrystus i w swej sferze działania, odpowiednio do swoich możliwości i okoliczności, pracować będą nad ratowaniem ginących dusz tak, jak Chrystus działał w Swojej, wyższej sferze dla dobra człowieka.
Mężczyźni i kobiety -- stworzeni są jako równi sobie
Zaniedbanie przez kobiety realizowania celu, do którego Bóg ją przeznaczył, wysiłek w celu uzyskania ważnego stanowiska, czyni puste to miejsce, które kobieta mogła i powinna zajmować ku Jego chwale.